Rahim alındıktan sonra vajinanın en üst bölümü, daha önce rahmin tuttuğu desteği yitirir. Bu bölge zamanla aşağı doğru yer değiştirebilir ve yeni bir sarkma tablosu ortaya çıkabilir. Bunu önlemek amacıyla, rahim alınırken aynı seansta uygulanan koruyucu bir dikiş tekniği geliştirilmiştir. Aşağıda bu tekniğin ne yaptığı, hangi ameliyatlara eklendiği ve sonrasında izlenen süreç anlatılmıştır.
McCall Kuldoplasti Nedir?
Teknik, vajinanın üst ucunun kendi doğal bağlarına dikilmesine dayanır. Rahmi yerinde tutan bağlardan biri olan ve kuyruk sokumu bölgesine doğru uzanan uterosakral bağ, bu işlemde ana dayanak noktasıdır. Her iki taraftaki bu bağlar özel bir dikişle vajina kubbesine ve birbirine yaklaştırılır.
İkinci amaç, vajinanın arkasında bulunan ve karın zarının aşağı doğru sarktığı çıkmazın kapatılmasıdır. Bu çıkmaz derin kaldığında, bağırsakların buraya doğru itilmesiyle ilerleyen dönemde bir sarkma gelişebilir. Dikişler bu boşluğu daraltarak söz konusu yolun önünü kapatır.
İşlem bağımsız bir ameliyat değildir. Kendi başına yapılmaz; rahim alınması sırasında ya da sarkma onarımı içinde bir adım olarak uygulanır. Bu nedenle süreç, birlikte yapıldığı ana ameliyatın seyriyle iç içedir.
Tekniğin adı, onu ilk tanımlayan hekimden gelir. Yıllar içinde çeşitli değişiklikler önerilmiş ve dikişlerin nereden geçirileceğine ilişkin farklı uygulamalar tanımlanmıştır. Ortak ilke ise değişmemiştir: vajinanın üst ucunun kendi doğal bağlarına bağlanması ve arkadaki derin çıkmazın daraltılması.
Hangi Ameliyatlarla Birlikte Uygulanır?
En sık, vajinal yoldan yapılan rahim alınması sırasında uygulanır. Rahim çıkarıldıktan sonra vajina kubbesi kapatılmadan hemen önce dikişler atılır. Bu sıralama, bağların kolay ulaşılabildiği ana denk geldiği için tekniğin doğal bir parçasıdır.
Sarkma onarımlarında da kullanılır. Ön ya da arka duvar onarımıyla birlikte yapılan bir rahim alınmasında, kubbenin desteklenmesi için bu adım eklenir. Böylece onarılan duvarların üzerindeki yük azaltılmış olur.
Karın yoluyla yapılan rahim alınması sırasında da benzer bir dikiş tekniği uygulanabilir. Uygulama yolu değişse de amaç aynıdır. Rahmin başka bir nedenle alındığı ancak muayenede sarkma eğilimi görülen kişilerde de bu adımın eklenmesi düşünülebilir.
Uygulanıp uygulanmayacağı, ameliyat sırasında bağların durumuna göre de belirlenebilir. Bağlar ele gelmiyorsa ya da aşırı zayıf bulunuyorsa kubbenin desteklenmesi için başka bir teknik seçilir. Bu nedenle plan, ameliyat masasındaki bulgulara göre değişebilir.
Ne Amaçla Yapılır?
Temel amaç, ileride vajina kubbesinin aşağı doğru inmesini önlemektir. Rahim alındıktan sonra bu bölgenin desteği zayıflar ve bir bölüm kadında yıllar sonra kubbe sarkması gelişir. Dikişlerle kubbe kendi bağlarına bağlanarak yukarıda tutulmaya çalışılır.
İkinci amaç, bağırsakların vajinanın arkasındaki derin çıkmaza doğru inmesini engellemektir. Bu tablo geliştiğinde vajinada dolgunluk hissi, bel bölgesinde ağırlık ve bağırsak boşaltmada zorlanma gibi şikâyetler ortaya çıkabilir. Çıkmazın daraltılması bu yolu kapatır.
Üçüncü amaç, vajinanın doğal eksen ve derinliğinin korunmasıdır. Kubbe uygun bir açıyla yukarı taşındığında, hem işlevin sürmesi hem de üzerine binen basıncın dengeli dağılması hedeflenir. Bu adımın eklenmesi, sarkmanın hiç gelişmeyeceğini göstermez; olasılığı azaltmayı amaçlar.
Bu adımın eklenmesi ameliyat süresini belirgin biçimde uzatmaz ve ek bir kesi gerektirmez. Sağladığı katkı ile getirdiği yük arasındaki bu denge, tekniğin yaygın biçimde uygulanmasının başlıca nedenidir. Yine de her kişide uygulanabilir değildir.
İşlem Nasıl Gerçekleştirilir?
Rahim alındıktan sonra vajina kubbesi henüz açıkken, her iki tarafta uterosakral bağlar bulunur ve tutulur. Bu bağlar, rahmin çıkarılması sırasında kesilmiş uçlarından tanınır. Bağların doğru biçimde belirlenmesi işlemin en belirleyici adımıdır.
Dikişler, bir taraftaki bağdan başlayarak vajinanın arkasındaki zar boyunca ilerletilir ve karşı taraftaki bağa ulaştırılır. Birden fazla sıra dikiş atılabilir. İçteki dikişler yalnızca zar dokusunu toplarken, dıştaki dikişler vajina duvarının kendisinden de geçirilir; böylece kubbe bağlara doğrudan bağlanmış olur.
Dikişler bağlanmadan önce idrar kanallarının açıklığının korunduğu kontrol edilir; bu kanallar bağlara komşu seyrettiği için kıvrılma olasılığı vardır. Kontrol amacıyla mesanenin içi kamerayla incelenebilir. Dikişler bağlandıktan sonra vajina kubbesi kapatılır. Bu adım, ana ameliyata çoğunlukla yirmi dakikayı aşmayan bir süre ekler.
Dikişlerin sayısı ve ne kadar derinden geçirileceği, dokunun durumuna göre belirlenir. Fazla sayıda ya da fazla derinden atılan dikişler komşu yapılara yaklaşma riskini artırır. Bu nedenle her adımda ölçülü davranılması, tekniğin temel ilkesidir.
Ameliyat Öncesinde Neler Yapılır?
Hazırlık, birlikte yapılacak ana ameliyatın gerektirdiği hazırlıkla aynıdır. Muayenede sarkmanın hangi bölmelerde bulunduğu, kubbenin desteğinin ne durumda olduğu ve uterosakral bağların ulaşılabilirliği değerlendirilir. Ikındırma sırasında yapılan muayene, sarkma eğilimini daha net gösterir.
Rahim ağzı taraması güncel değilse yenilenir. Anormal kanama öyküsü varsa rahim içinden örnekleme yapılabilir. Bu adımlar, alınacak organla ilgili beklenmedik bir bulgunun ameliyat planını sonradan değiştirmesini önlemeyi amaçlar.
İdrar tahliliyle enfeksiyon dışlanır. Anestezi için kan tetkikleri yapılır, kan sulandırıcı ilaçların kullanımı hekim yönlendirmesiyle düzenlenir. Bağırsakların boş olması istenebilir. Menopoz sonrası dönemde vajina dokusunun ince olduğu durumlarda, ameliyat öncesinde bölgesel bir hazırlık düşünülebilir; bu karar muayene bulgularına göre verilir.
Kişinin bu adımın ne olduğunu bilerek ameliyata girmesi beklenir. Ana ameliyatın içinde yer alan bir bölüm olması, ayrıca anlatılmayacağı anlamına gelmez. Ne amaçla eklendiği ve hangi olası sorunları beraberinde getirdiği, onam sürecinin bir parçası olarak konuşulur.
İyileşme Süreci Nasıl İlerler?
İyileşmenin seyri ana ameliyat tarafından belirlenir. Vajinal yoldan yapılan rahim alınmasıyla birlikte uygulandığında hastanede kalış çoğunlukla bir ile iki gündür. Bu ek adım, hastanede kalış süresini belirgin biçimde uzatmaz.
İlk günlerde alt karın ve bel bölgesinde çekilme hissi duyulabilir; dikişlerin gerginliğiyle ilişkilidir ve zamanla azalır. Hafif kanamalı akıntı birkaç hafta sürebilir. Erken dönemde yürüyüşe başlanması istenir, ancak ıkınma ve ağır kaldırma altı hafta ertelenir.
Kabızlığın önlenmesi bu dönemde ayrı bir başlıktır; ıkınma, taze atılmış dikişlere doğrudan yük bindirir. Lifli beslenme ve yeterli sıvı alımı önerilir. Cinsel yaşam için genellikle altı hafta beklenir. Kontrol muayenesinde kubbenin durumu ve iyileşmenin seyri değerlendirilir.
İyileşme sürecinde ortaya çıkabilecek belirtilerin hangisinin bu adımla, hangisinin ana ameliyatla ilgili olduğu her zaman ayırt edilemez. Bu nedenle şikâyetlerin tümünün kontrol muayenesinde dile getirilmesi istenir; ayrım muayeneyle yapılır.
Hangi Durumlarda Hekime Başvurulmalı?
Bu teknikte dikişler, idrar kanallarının seyrettiği hattın hemen yakınından geçirilir; kanalın dikişle birlikte içeri çekilmesi ender bildirilen bir gelişmedir. Böyle bir durum kendini böbrek bölgesine oturan künt bir ağrıyla, bir yanda bele vuran zonklamayla ya da idrar miktarında belirgin azalmayla gösterebilir. Bulantının eşlik etmesi de olasıdır. Kanalın erken dönemde serbestleştirilmesi böbreğe zarar gelmesini önlediğinden bu yakınmalar bekletilmez.
Bu işlem başka bir girişimin sonunda kubbenin kapatılması sırasında uygulandığından, iltihap belirtileri kubbe hattı üzerinden izlenir. Otuz sekiz dereceyi aşan ateş, kokusu bozulan bir akıntı ve kasık üstünde giderek ağırlaşan bir baskı duygusu, dikiş hattında sıvı toplanmasını düşündürebilir. Aşağıdan gelen kanamanın pembemsi renkten açık kırmızıya dönüp azalmadan sürmesi ya da içinde pıhtı görülmesi de bildirilir.
Dikişler leğen kemiğinin arka duvarındaki bağlara atıldığından, o bölgeden geçen sinir dallarının dikiş içinde kalması bildirilmiş bir durumdur; kişi bunu kalçadan bacağın arkasına inen, oturmakla ve yürümekle artan bir ağrı olarak tarif eder. Bu teknikte vajinanın üst ucu bir miktar daraltıldığı için birleşme sırasında ortaya çıkan ağrı da kontrole alınır. İyileşme tamamlandıktan sonra aşağıda yeniden dolgunluk duyulması bildirilir. Tek bacakta gelişen şişlikle ani başlayan soluk darlığı ise beklemeden ele alınır.
Hangi Riskler ve Komplikasyonlar Söz Konusudur?
İdrar kanallarının kıvrılması ya da dikişin içine alınması, bu teknikte üzerinde en çok durulan sorundur. Kanallar uterosakral bağlara yakın seyrettiği için bu olasılık vardır. Ameliyat sırasında yapılan kamerayla kontrol bu nedenle önerilir; fark edilen bir sorunda dikiş çözülüp yeniden atılır.
Dikişlerin komşu sinir dokusunu içine alması, kalça ve bacağa yayılan ağrıya yol açabilir. Bu durumda dikişin alınması gerekebilir. Vajina derinliğinin beklenenden fazla kısalması ya da eksenin değişmesi, cinsel birleşme sırasında rahatsızlığa neden olabilir.
Kanama, kubbe bölgesinde kan birikmesi ve enfeksiyon diğer olasılıklardır. Uzun dönemde dikişlerin gevşemesine bağlı olarak kubbe sarkmasının yine de gelişmesi mümkündür; bu adım olasılığı azaltır ancak tamamen ortadan kaldırmaz. Vajinanın başka bir bölmesinde sarkma ortaya çıkması da bildirilen durumlardandır. Bu başlıklar, ameliyat planı konuşulurken yararlarla birlikte ele alınır.